Dynia w kremie, znaczy krem z dyni, czyli zupa krem po prostu :-)

Tak jak zapowiedziałam to w poprzednim poście zrobiłam zupę z dyni, jak napisałam w poprzednim poście nie lubię stać pół dnia przy garach, a w trakcie pomyślałam sobie, po jaką cholerę porywam się na takie coś? :-D Przygotowanie zajęło mi trochę ponad dwie godziny... najgorsze było krojenie :-P W końcu przebrnęłam przez ten etap, a później przypomniałam sobie, że trzeba zrobić dwa litry bulionu, no to do garnka nalewam wodę i czekam, aż te dwa litry się wkurzą i zaczną się gotować ze wściekłości :-) Kosteczki bulionowe oczywiście były warzywne, myślę iż półtorej kostki to jednak za mało, lepiej aby były dwie. Następnym razem pójdzie lepiej i szybciej bo niebo w gębie moi drodzy. A więc poniżej podaję przepis, który znalazłam w gazecie, o dziwo reklamówce galerii.

Potrzebujemy:

• mała dynia 
  
• dwie cebule
• tarty imbir (przynajmniej ja takiego użyłam, w oryginale jest to 2-3 cm startego korzenia)
• śmietana do udekorowania
• prażone pestki dyni (ja sobie darowałam)
• oliwa do smażenia
• 2 litry bulionu
• sól, pieprz i szczypta kardamonu

Dynie kroimy na cztery części i drążymy, dobrze oczyszczone części kroimy w kostkę, na oliwie podsmażamy cebulę.  

Imbir ucieramy na drobnej tarce, zeszkloną cebulę, dynię i imbir przekładamy do garnka i zalewamy bulionem, gotujemy do momentu, w którym dynia będzie się rozpadać.

Całość miksujemy blenderem, doprawiamy solą, pieprzem i kardamonem. 

Podajemy udekorowane śmietaną i pestkami dyni. U mnie sama śmietana, efekt nie jak u master chefa, ale też jest fajnie i zawsze to jakoś inaczej :-) Efekt po prostu się rozmazał nie po mojej myśli :-D Nad dekorowaniem jeszcze trzeba popracować.

Jedna uwaga, jak widać na zdjęciu trzecim, czyli podczas gotowania, dynia była ze skórką, dyni hokkaido nie trzeba obierać ze skórki.

A z miąższu może placki zrobię? 

A na wieczór sałatka z granatem, wariacja: miks sałat, ser feta, papryka czerwona i granat oczywiście z odrobiną oliwy i przypraw do smaku.